Spis firm z 1927 i 1937 roku w Leżajsku. Księga adresowa

Księga adresowa Polski z 1937: przemysłu, handlu, finansów, szkolnictwa, wolnych zawodów i organizacji społecznych: rok 1937. Skorowidz miast na str.5, Leżajsk str. 814, spis firm w Leżajsku w wyszukiwarce 866.
Leżajsk (woj. lwowskie)

Bandoła Bol. - Wytwórnia Pierników

Bank Spółdzielczy

Dańczak Seweryn - Apteka

Seweryn Dańczak kupił aptekę w 1930 roku od spadkobierców Henryka Kijasa, wcześniejszego właściciela apteki i kierował tą apteką aż do swojej śmierci tj do 4 maja 1961 r. >> Apteki i aptekarze w Leżajsku

Decowa K. - Sklep spożywczy przy ul. Mickiewicza

Dziurzyńska H. - Restauracja

Eustachiewicz Stanisław - Adwokat

Grabarz Edward - Cukiernia ul. Mickiewicza 21

Hasztowa St. - Sklep korzenny

Hełpa Władysław - Zakład pszczelniczy i wytwórnia ulów ul. Pierackiego 14. 

Ulica Pierackiego to dawna ulica Ruska, od 1937 r. ul. Bronisława Pierackiego, ul. Tarasa Szewczenki, ul. 1 Maja, a obecnie ul. Burmistrzów Jana i Leopolda Zawilskich.

Hotel Narzisenfeld w Leżajsku

Jurzyniec Michał - Zakład Fryzjerski

Kurowska Aniela - Restauracja

Lewicki Józef - Wytwórnia wyrobów kaflarskich

Lichtenberg Franciszek - Sklep towarów dewocyjno-galanteryjnych i mieszanych - Plac Mariacki

Peszkowski Zygmunt, dawniej Leon Błoński - Zakład Pszczelniczy w Leżajsku. 

W Spisie Członków Stowarzyszenia Leon Błoński zarejestrował koncesję nr B 2837 14 XI 1919 roku. 

https://szukajwarchiwach.pl/56/565/0/-/2/skan/full/t0n9Ng-H1mMfsxej3Bu_sw

Zakład mieścił się w jednym z budynków tartacznych przy ul. Mickiewicza (wtedy ul. Klasztorna).

Młyn motorowo-walcowy - Alfred hr. Potocki, Kessler i S-ka

Tartak parowy - Alfred hr. Potocki >> Elektryfikacja Leżajska

Rakszowianka - Skład Spółdzielni Włókienniczej

Fabryka Pieców kaflowych, wyrobów glinianych i szamotowych - Michał Romański

Scheinbach Karol - adwokat

Składnica Spółdzielnia Rolniczo-Handlowa (dawniej Składnica Kółek Rolniczych)

Steinbock Bernard - Zakład techniczno-dentystyczny

Tryczyńska Cecylia - towary mieszane i delikatesy

Waller I. - sprzedaż materiałów drzewnych ul. Ruska 3

Wyleżyński Aleksander - skład towarów mieszanych

Woś Jan - kupiec nierogacizny

Źródło: http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/publication/2995/edition/3496/content?ref=desc&fbclid=IwAR2U5aXWp-8mPyeefpeHpXSHOOodc-W0rs_Om_phFrSWtUM4TEMnLnBbv2E

Księga adresowa z 1927 roku

Leżajsk, powiat Łańcut, woj. lwowskie. Ludność: 7300. Stacja kolejowa.

 

Magistrat burmistrz: Leon Przybylski, wiceburmistrz Władysław Karasiński.

Sąd powiatowy: naczelnik Michał Krzysztoforski.

Urząd ewidencyjny katastru podatku gruntowego: naczelnik geometra Franciszek Sroczyński.

Adwokaci: Arnold Berger, dr Wiktor Grychowski, dr Karol Scheinbach, dr Alojzy Szczepański, dr Adolf Verstendig.

Notariusz: Alfred Josse.

Lekarze: dr Abracham Dobschitz, dr Adam Lewinter, dr Izak Rebhun.

Szkoły: Państwowe Gimnazjum Realne, 2 szkoły powszechne - męska i żeńska.

Przedsiębiorstwa przemysłowe:

Tartak parowy hr. Potockiego, młyn parowy hr. Potockiegoo. >> Elektryfikacja Leżajska

Fabryka betonów, dachówek, pomników: Walenty Niemczyk

Fabryka kafli: Stanisław Romański

Fabryka zabawek: Marian Garbacki

Wytwórnia Koszykarska Syndykatu Krakowskiego: kierownik Florian Baran

Fabryka uli i wyrobów pszczelniczych: kierownik Leon Błoński

Fabryka mioteł ryżowych: Moses Drillman.

Zobacz też:
Fabryka Uli
Elektryfikacja Leżajska
Apteki i aptekarze w Leżajsku

Dworek na Sandomierskiej. Dom Chorych w Leżajsku

Wiele lat w połowie XIXw. zabiegano o budowę szpitala - lecznicy w Leżajsku. Inicjatorem utworzenia szpitala - lecznicy był lekarz miejski Szczęsny Orzakiewicz pochodzący z Sokołowa Małopolskiego, który studia medyczne ukończył w Wiedniu w roku 1858. Orzakiewicz był kilkakrotnie odwoływany z funkcji lekarza etatowego, prowadził w międzyczasie prywatną praktykę, udzielając bezpłatnie porad ubogim, bezinteresownie odwiedzał obłożnie chorych, przeprowadzał badania młodzieży szkolnej, leczył ją, szerzył wśród niej wiedzę sanitarną. Cieszył się wśród mieszkańców doskonałą opinią. Orzakiewicz wykorzystał przyjście na świat następcy tronu Rudolfa, zaproponował upamiętnienie tego faktu wybudowaniem szpitala im. arcyksięcia Rudolfa. Na tę okoliczność cesarz Franciszek Józef I nadesłał 300 złr, arcyksiążę złocony porcelanowy serwis na 24 osoby, cesarzowa Elżbieta 5 obrazów wybitnych mistrzów. Obydwa te prezenty przeznaczone zostały na loterię fantową. Rada Miejska Krakowa nadesłała 100 złr.
Utworzony w 1868 r Komitet Budowy Domu Chorych wspierany był finansowo i materialnie przez księżną Jadwigę Sapieżynę ze Lwowa, która została pełnomocnikiem zbierania darów na ten szpital, a w Krakowie pełnomocnikiem była hrabina Arturowa Potocka. Los kosztował 50 centów. Organizatorami loterii byłi Orzakiewicz, ks. dziekan unicki Mikołaj Rozdzielski i ks. Jan Kanty Skoczylas.
Członkami Komitetu Budowy Domu Chorych w 1868r byli:
Józef Szeliga, Jan Kiszakiewicz, Jan Kiszakiewicz s. Józefa, Jan Sokalski, Bernard Graff, Jan Garbacki, Stanisław Niemczycki, Leopold Jabłoński, Romuald Sernicki, ks. Józef Graff, Józef Nowak, Edward Acht.
Mimo zebranych pieniędzy, chęci budowy szpitala powstał spór o jego lokalizację. Rada Miasta nie wyrażała zgody na udostępnienie wcześniej obiecanego szkolnego ogrodu. Komitet Budowy Domu Chorych zmuszony był sprzedać zgromadzony materiał ze znaczną stratą.

W 1872 r doszło do zgody między Radą Miejską, a komitetem przekształconym w Komitet Domu Chorych. Pisał o tym 'Dziennik Lwowski' w 1868r, nr 9, s. 7.W jego skład weszli:
hr. Roman Potocki, ks. kan. Józef Graff, ks. gwardian Kornel Bryniarski, burmistrz Jan Kiszakiewicz, radni- Edward Acht, Jan Zawilski, Bernard Graff, Michał Markiewicz, Stanisław Niemczycki, Jan Tupajski, Jan Kiszakiewicz s. Józefa, Leopold Jabłoński, Jan Sokalski i sekretarz miejski Marian Wodziński.
Lekarz Orzakiewicz opuścił Leżajsk w 1883 roku.
Hr. Alfred Potocki, który był fundatorem szpitala przekazał Komitetowi Budowy Domu Chorych w Leżajsku dom murowany, parterowy w Wierzawicach na prowizoryczną lecznicę. Dom w Wierzawicach przeznaczono na przytułek dla ubogich leżajskich, opłaty dzierżawne od nieruchomości w Wierzawicach przeznaczano na utrzymanie szpitala. 

Dopiero w 1892 r wybudowano szpital na działce przy ul. Sandomierskiej. 

Wzniesiono budynek parterowy z cegieł, w którym umieszczono chorych, pralnię, gabinety lekarskie, salę operacyjną, pomieszczenia dla pielęgniarek, magazyny bielizny, aptekę szpitalną. Obok niego zbudowano budynek drewniany dla stróża, drewutnię, oborę dla konia i trzody chlewnej oraz kuchnię. Pomieszczenia szpitalne nie były wykorzystywane w całości, wobec czego wynajmowano je Krajowej Szkole Koszykarskiej. Kierownikiem został Wojciech Kut. 
Tuż przed II wojną światową mieściła się Szkoła Przysposobienia Kupieckiego, a w czasie okupacji niemieckiej w budynku funkcjonowała roczna Publiczna Szkoła Gospodarcza (niem. Offentliche Haushaltungsschule), dyrektorką szkoły - Kazimiera Zawilska. 
Po wojnie w latach 50. urządzono w dworku przedszkole. Kierowniczką była Berta Czyżowa. Intendentką pani Antonina Wojnarowa z Kisielewiczów. Razem z moimi 2 siostrami chodziłam do tego przedszkola, podobnie jak większość dzieci z Leżajska. Chociaż, z pewnością nie wszystkie, bowiem część dzieciaków chodziła do ochronki, przedszkola znajdującego się w Pałacu Miera przy ul. Furgalskiego. 
18 grudnia 1961 r. Oddział PTTK „Azalia” uruchomił w tym dworku Muzeum Regionalne Ziemi Leżajskiej. Ze względu m.in. na powiększające się zbiory, funkcjonowanie muzeum w niewielkim lokum okazało się niemożliwe.  

W latach 60. w dworku przy ul. Sandomierskiej mieściła się również Zasadnicza Szkoła Gospodarcza, dyrektorką była Zofia Bauerowa z d. Reichard, żona Zygmunta Bauera. Pracowała w tej szkole Pani Danuta Urbańska, Alina Kądzioła. Kiedy szkołę zlikwidowano w latach 70., nauczyciele przeszli na etat do Szkoły Podstawowej  nr 2 im. Władysława Broniewskiego. 

Pani Urbańska prowadziła w ramach prac ręcznych naukę gotowania dla dziewcząt. W miejscu, gdzie obecnie stoją osiedlowe bloki były pola uprawne i sady. Uczennice drogę do szkoły na Sandomierskiej przemierzały przez te pola.  

W latach 1975 -83 w dworku na Sandomierskiej mieściła się Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia, a w latach 1983-93 Szkoła Specjalna. Następnie obiekt został udostępniony Stowarzyszeniu Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych Ruchowo, które funkcjonowało tam do roku 2017.

Obecnie trwa remont poddasza, podobno ma tu być Specjalny Ośrodek Szkolno– Wychowawczy w Leżajsku.

**

Rewitalizacja dworku klasycystycznego i adaptacja na przedszkole dla dzieci z niepełnosprawnościami zakończyła się sukcesem. 

W plebiscycie internetowym I etapu Konkursu Modernizacja Roku i Budowa XXI wieku w kategorii obiekty szkolnictwa ten zabytkowy XIX w. dworek zajął I miejsce w województwie podkarpackim.