Spis numerowanych domów w Leżajsku. Zmiana numeracji 1909-1918

Na stronie szukajwarchiwach.gov.pl znajduje się Spis numerowanych domów w Leżajsku (zmiana numeracji w latach 1909-1918 oraz w późniejszym okresie).

https://www.szukajwarchiwach.gov.pl/jednostka/-/jednostka/18053317

Spis zawiera wykaz domów z podziałem na Rynek, przedmieścia Podklasztor, Podzwierzyniec i Zmuliska, Podolszyny, Chałupki, ... Są tam zmienione numery domów oraz domy o nie zmienionej numeracji. 

Jest również spis domów, którym nadano numery w latach późniejszych, wykaz domów, którym ponownie zmieniono numery w latach późniejszych.

I tak np.

Probostwo - nr 1

Magistrat - nr 2

Probostwo gr-kat - nr 9

Atamann Antoni - nr 10

Gdula Leon - nr 11

Spatz Isaak - nr 41

Magistrat - nr 45

Potascher - nr 48

Galler - nr 49

Eustachiewicz Michał - nr 82

Lukszandel Antoni - nr 84

Nowiński Bronisław - nr 87, nr 85

Ordyczyński Leon - nr 91

Eustachiewicz J - nr 92

Błoński Leon - nr 97

Zawilski Władysław - nr 111

Ostrowski Karol - nr 147

Ordyczyński .. - nr 168

Gdula Michał, Gdula Karol - nr 239

Reichardowa Maria - nr 244

Reichard Aleksander - nr 247

Szeliga Antoni - nr 267

Gdula Adam - nr 293

Gdula Michał - nr 296

Zawilski .. - nr 297

Kuhl (Kühl) Mores - nr 298

Gdula Walenty - nr 299

Gdula Józef - nr 300

Romański Jędrzej - zmiana z 713 na nr 335

Przedmieście Podklasztor

Haszto Antoni - zmiana z 606 na nr 451

Markiewicz Michał - nr 458

Gawalewicz Ignacy - nr 464

Markiewicz Władysław - nr 468

Dziurzyński Franciszek - nr 472

Klasztor OO Bernardynów - nr 474

Mochylski Stanisław - nr 475

Makosik Michał - nr 477

Niemczycki Stanisław - nr 483

Markiewicz Bronisław - nr 484

Chłodnicki Jan - nr 508

Bęben Franciszek - nr 509

Dziwota Tomasz - zmiana z 621 na nr 519

Szeliga Zygmunt - zmiana z 709 na nr 529

Sroczyński Michał - zmiana z 845 na nr 552

Ataman Bolesław, Aniela - nr 573

Przedmieście Chałupki

Ordyczyński Stanisław - nr 669

Przedmieście Podolszyny

Otrzymało numery od 701 do 830

Zawilski Leon - nr 712

Ataman Błażej - nr 773

Przedmieście Podzwierzyniec, Zmuliska

Otrzymało numery od 831 do 887

Piątkowski Feliks - zmiana z 318 na nr 832

Bazylewicz Bazyli - zmiana z 321 na nr 833

Markiewicz Ignacy - zmiana z 343 na nr 845

Markiewicz Ignacy - zmiana z 350 na nr 849

Markiewicz Władysław - zmiana z 653 na nr 869

Rok 1921

Tartak - nr 667

Młyn tartaczny - nr 668

Dom Narodowy - nr 825 - 23/4 1928

Czechowicz Stefania - nr 798 - 15/6 1928

Kisielewicz Józef - nr 998 - 23 XI 1928

Sąd Grodzki - nr 885 - 28 I 1928

PKP w Leżajsku

XIX w. Leżajsk był małym galicyjskim miasteczkiem. Cesarz Józef II miał ambicje wzmocnienia potęgi gospodarczej, finansowej i militarnej państwa na terenach Galicji. Siedzibą austriackich władz administracyjnych zostało Nisko. Ułatwiło to realizację wytyczonych zadań, jakim było m. in. usprawnienie dróg komunikacyjno-transportowych na naszym terenie. 22 października 1890 roku Rada Miasta wniosła do Sejmu Krajowego petycję o przeprowadzenie linii kolejowej z Rozwadowa do Przeworska. W 1900 roku oddano linię do użytku. W tym samym czasie zaczęły powstawać na tej trasie piękne dworce kolejowe o ciekawej architekturze m. in. w Rozwadowie, Nisku, Rudniku, Leżajsku, Nowej Sarzynie, Grodzisku Dolnym.     

                                                    Galicyjskie dworce kolejowe
Do stacji doprowadzono wodociągiem wodę. Stację zlokalizowano w dzielnicy Podklasztor. Dojazd do miasta był dogodny, Leżajsk stał się atrakcyjnym dla przedsiębiorców, turystów i pielgrzymów miastem. Kolej organizowała specjalne pociągi na odpusty do Leżajska. Coraz więcej Żydów z Galicji przyjeżdżało do Leżajska na grób cadyka Elimelecha. Łatwiej było wyjeżdżać leżajskiej ludności do Ameryki 'za chlebem'. 
Leżajsk był dużym ośrodkiem sukienniczym, kowalskim, murarskim i ciesielskim. Funkcjonujące tu firmy budowlane zatrudniały ok. 800 kwalifikowanych robotników, znawców sztukaterii. Przyjeżdżali do Leżajska na kursy zawodowe z kowalstwa, a na nauki sukiennictwa przyjeżdżali uczniowie z poznańskiego. Leżajscy murarze wyjeżdżali do Galicji i Królestwa budować kościoły, teatry i inne duże obiekty. 
Pierwszym naczelnikiem kolei był Eugeniusz Pfisterer, aspirantem Karol Butz. Od 1010 roku kierownikiem był Wiktor Bieniek z tytułem oficjenta kolejowego. Naczelnikiem od ruchu towarowego był Zygmunt Sulimirski, adjunktem kolejowym Stanisław Gulin, asystentami Wincenty Gorzkiewicz, Bolesław Krzeczkowski, Aleksander Pastuszek, aspirantem Ignacy Stepek. Poza nimi pracowało na stacji kilkunastu techników zabezpieczenia ruchu, kontrolerów, torowych, dróżników, latarników i hydraulików. Dla tej służby wybudowano dom mieszkalny.
Do stacji kolejowej doprowadzono linię telefoniczną, która miała charakter niepubliczny i była zmilitaryzowana.  W mieście nie było telefonów, najbliższy był w Łańcucie. Natomiast poczta i telegraf funkcjonowały w Leżajsku od dawna. Piszę o tym w poście dot. poszukiwań mojego przodka Antoniego Milli.
W czasie II wojny światowej, już w pierwszych dniach wojny, bo 4 września 39. dworzec kolejowy został zbombardowany.

***

Gazeta codzienna Nowiny Rzeszowskie Organ KW PZPR z 17 kwietnia 1963 roku podaje tragiczną wiadomość o katastrofie kolejowej, jaka się wydarzyła w dniu 15 kwietnia 1963 roku w Leżajsku.
Byłam wówczas uczennicą II klasy szkoły podstawowej, ale doskonale pamiętam to wydarzenie. Wypadek zdarzył się zaledwie kilkadziesiąt metrów od mojego bloku, tuż przy Wytwórni Tytoniu. 

http://www.pbc.rzeszow.pl/dlibra/docmetadata?id=2894&from=publication

Od Jana Ostrowskiego otrzymałam kilka zdjęć z tego wydarzenia. 

***

Dworce PKP

Refleksje na temat PKP    Nie strój zdobi człowieka