***
Pogoda dopisała, ale to tylko na moje nieszczęście. Słońce na bezchmurnym niebie tak mnie oślepiało, że miałam ogromne trudności z ustawieniem aparatu i złapaniem w kadr zjawiskowego Słońca. Wcześniejsze zaćmienia wydarzały się na niebie lekko zachmurzonym, można było zaryzykować i patrzeć bez użycia filtrów.
A tak pisałam jeszcze kilka dni temu:
Kilka refleksji na ten temat. W tym roku 20 marca, jeśli pogoda się nie spapra, będziemy mogli oglądać w Polsce częściowe zaćmienie Słońca. To taki prezent z okazji Międzynarodowego Dnia Astrologii. Wyznaczony dzień obchodów związany jest z wejściem Słońca do znaku Barana, co w astrologii jest uważane za początek nowego roku astrologicznego. Dla mnie o tyle ważne, że zaćmienie będzie w końcówce okresu spod znaku Ryb, a to mój znak zodiaku. Ciekawostką jest fakt, że ostatnie całkowite zaćmienie Słońca miało miejsce w 1954 roku, a to data moich urodzin. Miałam wówczas 4 miesiące. .jpg)
To tylko próbka, jak może wyglądać świat przez mocno przydymione szkiełko. Zdjęcie zrobione na dwa dni przed zaćmieniem. Nie wygląda to rewelacyjnie, ale jeśli ktoś ma dobry sprzęt fotograficzny, to z pewnością mu się uda obejrzeć zaćmienie. W naszej szerokości geograficznej Słońce będzie tylko częściowo zasłonięte przez Księżyc, ok. 65-75%, ale dobre i to. W ostatni dzień zimy, pierwszy dzień astronomicznej wiosny zaćmienie słońca rozpocznie się w godzinach ok. 9:40 do 12:00 (w zależności od położenia geograficznego). Maksimum zasłoniętej tarczy będzie można obserwować zaledwie przez niecałe 3 minuty.
Potrzebne będą szkiełka używane do spawalniczych masek, podobno przydatne mogą się okazać szkiełka okopcone zapałką lub zapalniczką. Następna taka okazja nieprędko, bo dopiero w 2026 roku.
***
Dokładnie miesiąc temu, 20 lutego, kto nie przegapił miał okazję obejrzeć ciekawe zjawisko astrologiczne - koniunkcję 2 planet - Marsa i Wenus i na dodatek podglądał je Księżyc. Ja oglądałam, chociaż nie byłam świadoma co ten zjawiskowy widok na niebie przedstawia:
***
***
Ostatnie zaćmienie w minionym stuleciu widoczne było w Europie, północno - zachodniej części Ameryki Północnej, Grenlandii, północnej Afryce i prawie całej Azji 11 sierpnia 1999 roku. Pas zaćmienia całkowitego obejmował południową i zachodnią Europę, cień Księżyca przeszedł przez Anglię, Francję, Belgię, Niemcy, Austrię, Węgry, Rumunię i Bułgarię. Aby zobaczyć zaćmienie Słońca w całej okazałości wybrałam się z moimi synami pociągiem do Austrii. Wyposażeni w specjalne filtry w postaci czarnych szklanych płytek dotarliśmy o czasie na Stephansplatz w Wiedniu, gdzie przed gotycką Katedrą świętego Szczepana zgromadzone były tłumy mieszkańców Wiednia, turystów z całej Europy, a także kilka ekip telewizyjnych. Spotkaliśmy tam grupę turystów, którzy przyjechali specjalnie z Finlandii, pokonując drogę promem i pociągiem, by zobaczyć całkowite zaćmienie Słońca.
***
